De Hofvijver

Locatie Forelsloot
Forelsloot 3 - 4
2724 CA Zoetermeer
Telefoon 079 - 3315481

Locatie Velddreef
Velddreef 324
2727 CV Zoetermeer
Telefoon 079 - 3413037

m d w d v z z
 
 
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 
 
 
 

Dag 3 woensdag compleet

Woensdag 31 mei

Bij het opstaan om 8 uur, dat veel kinderen nu echt meer moeite kostte dan gisteren, werden we wederom getrakteerd op fluitende vogels en een lekker zonnetje.Toen juf Rebecca langs ging bij alle huisjes om iedereen te wekken, bleken alleen de bewoners van het huisje van Santosh al enige activiteit te vertonen. Dit is te danken aan het horloge, dat Santosh als één van de weinigen, heeft meegenomen. Daarom fungeert Santosh voor zijn huisgenoten als wekker. 

Tijdens de tweede wekronde heeft juf Marga ontdekt hoe aangenaam de dag begint als je wordt begroet met een glimlach, een ferme handdruk en Samir die je vriendelijk goedemorgen wenst.

Voor Lucas begon de dag zoals hij gisteren was geëindigd, met veterpech. Waar bij een fietser de banden nog wel eens opspelen en ongemak veroorzaken om tot een goed tempo te komen, werd Lucas’ tempo voornamelijk getemperd door niet meewerkende veters. Als goed mecanicien heeft juf Rebecca het mankement opgelost en daardoor is de gedupeerde deelnemer weer volop in beweging. 

Tegen negenen vertrokken de kinderen, zonder enige aanmoediging van de leiding richting de eetzaal. Velen hoopten dat het weer net zo lekker en uitgebreid zou zijn als dinsdagmorgen. Zij werden niet teleurgesteld, want het buffet stond weer vol met allerlei lekkers.  Dion genoot zo van alle lekkernijen, dat hij, ondanks dat er ‘thuis toch heel goed voor hem gezorgd wordt’, op kamp toch  meer verwend wordt. Tommy gewend aan flinke “Finse” ontbijtjes neemt het er hier ook goed van en stapelt zijn bord vol met de royaal aangeboden voedingswaren. Dit ontbijt zorgt er natuurlijk voor dat hij de hele dag flink actief kan blijven. 

Gelukkig hebben Jasper, Storm en Ruben nu ook begrepen dat bij ontbijten niet alleen lekker eten, maar ook opruimen hoort. Terwijl zij gisteren hun fantasie volop hadden gebruikt, de baron van Münchhausen, (befaamd fantast uit de Duitse literatuur), kon nog iets van hen leren om aan juf Gita en meester Micha te verklaren hoe het kwam dat zij gisteren als eerste van tafel waren, terwijl deze tafel echt nog niet schoongemaakt was, konden de juf en de meester vandaag genieten van een tiptop uitgevoerd opruimritueel van dit vindingrijke trio. 

De kinderen leren hier sowieso waarderen wat er thuis allemaal voor hen gedaan wordt. Haren in het afvoerputje hoort echt niet bij hun dagelijkse besognes en vormt hier toch echt een probleem. Ashtara en Eline hadden een flinke discussie over de veroorzaker van de prut in de afvoer. “Het is lang donker haar met krullen”.  Beiden besloten  dat zij er niet voor verantwoordelijk konden worden gesteld omdat het haar van de één te blond en het haar van de ander bruin zonder krullen was. Zij voelden beiden geen enkele aandrang om de wastafel schoon te gaan maken. Gelukkig voor de bewoonsters besloot Eline (u weet wel de shopaholic die gisteren met ook al met afval in de weer was) de koe bij de horens te vatten en het vervelende klusje te klaren. 

Chris die zichtbaar van zijn maaltijd zat te genieten, was de dag iets minder positief begonnen. Zijn deodorant was verdwenen, of juf Marga wist: “hoe dat nu kon en hoe het nu verder moest.”

Juf Marga, met jarenlange kampervaring, vertelde hem dat ze nog nooit een deo met pootjes tegen was gekomen en dat de deo waarschijnlijk gewoon in zijn huisje te vinden was. Hoewel Chris toch ernstig twijfelde aan het nut van jarenlange kampervaring, besloot hij  haar advies op te volgen en nog eens goed te zoeken. Gelukkig rook Chris bij het ontbijt weer okselfris en kon hij melden dat juf Marga helemaal gelijk had. Geen pootjes en de deo lag op een plekje waar hij nog niet gezocht had. 

Wessel en Leandro verrasten iedereen door vandaag in roze en mint gekleed ten tonele te verschijnen. Hun outfits, gebaseerd op de kledingstijl van Fleur en Maya vrolijkte het hele terrein op.

De dag van Arjun stond in een speciaal teken, want vandaag is zijn vader jarig en natuurlijk werd hij daarmee van harte gefeliciteerd. Hij mocht vandaag, als één van de weinige met het thuisfront bellen. 

Een groot deel van de dag werd vandaag gevuld met het bereiden van de lunch. Waar gisteren de lunch bestond uit door de kinderen zelf gemaakte pakketjes, was het vandaag een heel ander verhaal. De lunch moest door de kinderen worden bereid zonder gebruik te maken van de moderne keukengemakken en apparatuur. In de praktijk komt dat er op neer dat er gebruik gemaakt wordt van een zelfgebouwd kampvuur om de verschillende ingrediënten te bereiden. Oftewel vandaag was de ‘Prehistorische dag’! 

Een broodbakgroep onder leiding van meester Micha hield zich bezig met het maken van een deeg om stokbrood mee te bakken. Ondanks de goede adviezen van Daniëlle, die ervoor zorgde dat het deeg veel te nat was om mee te kunnen werken, zorgden de vindingrijke meester Micha, Anouk, Lieke en Jiske ervoor dat er prima (nee, geen zoete) broodjes konden worden gebakken. Deze broodjes, na gebakken te zijn boven een smeulend vuurtje en gevuld met een knakworstje of kruidenboter, behoorden tot één van de favoriete onderdelen van het menu. Wat zeker ook hoog scoorde was de groentesoep die onder de inspirerende leiding van meeste Hans gekookt werd in een enorme grote pan, want je wilt niet weten hoeveel liters soep je nodig hebt om 53 mensen te voeden. Onder de vakkundige leiding van Jort, Shadi en Iris werden enorme hoeveelheden pannenkoeken gebakken en goed doorgewarmd. 

Iris ging hierbij zo zelfverzekerd en resoluut te werk dat er door juf Marga aan haar werd gevraagd of ze ook in te huren was voor de catering van een familiefeestje. Daar moest onze keukenprinses toch eerst nog eens ernstig over nadenken. Jelle die een speciale pannenkoek kreeg, beoordeelde de pannenkoek,  die Jort met veel inspanning had gebakken, met een royale 8,5. Hoewel hij er erg lang op had moeten wachten en misschien wel had gedacht dat zijn exemplaar nooit klaar zou zijn, genoot hij zichtbaar van het resultaat. 

Ook Jeremy bleek vandaag een begaafd kok. Zijn stokbroodje verdiende terecht het predicaat “mooiste, grootste en lekkerste stokbroodje van de dag”. Volgens Jeremy smaakte zijn stokbroodje precies zoals het predicaat aangaf. 

Mocht u bij terugkeer van het kamp, bij het openen van de koffer of tas met kleding denken: “Wat ruik ik  toch?”,  dan is die speciale geur te danken aan de activiteit van vandaag. Alle kinderen hebben namelijk genoeglijk rond het flink rokende vuur gezeten en deze rooklucht blijft nog dagenlang in de kleding hangen. Omdat we vandaag alle 53 bij het kampvuur hebben rondgehangen viel ons deze lucht niet meer op, maar de collega’s van school die vanmiddag bij ons op bezoek waren bespeurde wel een luchtje aan ons. Juf Jelly, juf Carla en juf Aletta trokken enigszins hun neus voor ons op, maar dat mocht na even de pret niet meer drukken en ze hebben vanavond gezellig met ons meegegeten. 

De rest van de middag hebben we gevuld met een creatieve opdracht. Op een piepschuimen bodemplaat moesten de kinderen hun favoriete vakantieplek laten ontstaan. Daarbij mochten ze zo weinig mogelijk gebruik maken van de traditionele handarbeidmaterialen. In plaats daarvan moesten ze  gebruik maken van de natuurlijke materialen die ze op het terrein van “De Kleine Haar” konden verzamelen. 

Er was een duidelijk verschil in plan van aanpak. Bij sommige groepjes werd er eerst een professioneel bouwplan opgesteld, terwijl andere groepjes lukraak takken, zand, bladeren en gras op hun bodem plantten en daarna wel zagen wat eigenlijk hun ideale vakantieplek was.

De groep van Ruben, Leon, Gino, Jelle, Jeremy, Lucas, Sem en Sarwan dachten heel slim de Noordpool tot hun favoriete bestemming te kiezen. De vele daar aanwezige witte sneeuw zorgde er dan voor dat ze met een minimum aan inspanning een maximaal resultaat konden behalen. Onder de bezielende aanvoering van Leon werd later toch besloten om iets meer kleur te gebruiken bij hun ontwerp.

Fleur die vriendelijk aan de leiding kwam vragen of er nog meer creatieve opdrachten op  het kampprogramma stonden, verraste iedereen  met de opmerking: “Dat zij daar erg chagrijnig van werd”.  Juist het ontwerp van de groep waar zij deel van uitmaakte, hoorde duidelijk bij de betere exemplaren en zij had daar behoorlijk fanatiek aan bijgedragen. Een paar kinderen kregen vandaag weer post vanuit het homefront. Voor de leiding zat er een kaart bij van de vader van Madelief. Naast de hartelijke groeten, gaf hij ons ook een paar tips en als klap op de vuurpijl kregen we er een heerlijke 'Tony's Chocolonely' bij. Juf Gita sprong enthousiast op vanuit de bank. Chocolade was namelijk het enige nog wat ze miste op kamp. Papa van Madelief: bedankt!

Vanavond bestond het eten uit groentesoep (gewoon met moderne kookapparaten tot stand gekomen) en een kipspies met champignonsaus, worteltjes en krielaardappeltjes. Als dessert was er vandaag chocoladevla met slagroom. Aan alle tafels werd er weer volop van dit eten genoten, waarbij het iedere dag weer opvalt dat kinderen waar je dat niet van verwacht enorm veel eten kunnen verwerken. Zo hoort Vincent bij de vaste klanten die graag  nog een tweede keer hun bord vol scheppen of die de soep die aan een andere tafel overblijft. graag willen overnemen. Het is telkens weer een plezier om hem te zien genieten. Ook Jiske en Anouk horen bij de leerlingen die alles lekker vinden en die graag nog een keer langs het buffet gaan. 

Aan de tafel van meester Hans werd het griezelavontuur van gisteravond geëvalueerd. Lieke, die weer geheel hersteld was van de schrik van gisteravond, sloeg het aanbod van meester Hans om vandaag een ander verhaal van Edgar Allan Poe voor te lezen, resoluut van de hand. Sommige zaken kwamen volgens haar beslist niet in aanmerking voor herhaling. 

Bij meester Micha aan tafel werd over hele andere onderwerpen gesproken, want hoewel Ryan opvallend veel wordt aangetroffen in het gezelschap van Djulissa, vertrouwde de tafelgenoten van de meester  hem toe dat er echt niets speelde tussen de beide deelnemers aan het kamp, maar dat Djulissa fungeerde als “go between” tussen Ryan en het meisje dat hij, al dan niet in stilte, aanbidt.

In verband met de privacywetgeving en om te zorgen dat meeste Micha ook morgen en overmorgen nog belangwekkende nieuwtjes te horen krijgt, zullen we de naam van deze aanbedene hier niet verder bekend maken. 

Hoewel het kamp tot nu toe tot ieders grote tevredenheid is verlopen, hebben de kinderen over één onderwerp allemaal te klagen. Ze hebben ontzettend last van “muggenbulden”. De leerkrachten hebben daar ook last van, want deze klacht maakt dat zij de zware verantwoordelijkheid voelen om voor het eind van dit schooljaar nog een flink aantal lessen ‘meervoudsvormen’ te geven.

 

Avond

De kinderen wilden weer heel graag Levend Stratego spelen. Zo vertrokken we weer richting het bos verderop. De zelfde teams, maar nu met een wisseling van leiding. De meesters hadden al snel door dat de tactiek die de juffen vorige keer bij dit team gebruikt hadden niet echt logisch was. Na een tactische teambespreking kon het eerste potje beginnen. De meesters kwamen er al snel achter dat een goede tactiek met kaartjes niet gelijk de winst oplevert, want hun vlag was al binnen 1 minuut gevonden. Het tweede potje ging ook kansloos verloren; binnen 2 minuten de vlag gevonden. De meesters staken de koppen bij elkaar met hun team. 

Nu was Iris aan de beurt als vlag. Bij een onoplettend moment van het andere team verborg meester Micha met een aantal kinderen vlag ‘Iris’ onder een grote stapel met bladeren. Maar liefst 3 kwartier heeft ze daar gelegen. Meester Micha kwam steeds bezorgd vragen hoe het met haar ging. Steeds kwam er een duidelijk antwoord van ‘goed’ uit de stapel met bladeren. Op een toon van, meester niet zeuren, ik draai me hand nergens voor om. Kinderen van het andere team passeerden haar soms op een paar centimeters. Daniëlle beschermde de stapel met bladeren goed. 

De vlag van het andere team was Eline en die wist zich ook uitmuntend te verstoppen zodat uiteindelijk het spel doodbloedde in een gelijkspel. Iris verscheen fris en fruitig uit de stapel en zo eindigde Levend Stratego dit jaar in 3 tegen 3. Gelijkwaardig aan elkaar, net zoals we al hadden gemerkt bij het oefenen van de afscheidsmusical. 

Na terugkomst uit het bos, kregen de kinderen de opdracht om zich te douchen en hun pyjama aan te trekken.  Ondertussen werd door de juffen de “grote zaal” ingericht voor de volgende activiteit. Om de sfeer te verhogen werd een lekker stukje muziek opgezet, dat echter verdacht veel leek op de sfeermuziek die gebruikt was tijdens de griezelavonturen van dinsdagavond. Toen de kinderen vervolgens maar in kleine groepjes de donker gemaakte zaal binnen mochten, sloeg bij menigeen in de wachtende rij de schrik om het hart. Meester Hans zou toch niet weer…………..

Het eerste groepje ging met lood in de schoenen naar binnen en er klonk een ijzingwekkend gekrijs door de donkere nacht. Veel van de buiten wachtende kinderen besloot op dat moment om maar eens vroeg naar bed te gaan. Helaas stond juf Marga behoorlijk in de weg en was het onmogelijk om ongezien naar je huisje terug te gaan. Er zat niet anders op dan op je beurt te wachten en maar te ondergaan wat je te wachten stond. Na zes keer gegil waren alle kinderen in de zaal en kon de …………huldiging van de winnaars van de sportdag en het chaosspel beginnen. En het was tijd voor een ouderwets potje BINGO!

Leon en Madelief kregen een medaille vanwege hun sportieve prestaties, terwijl Eline, Tommy, Cas, Chris en Romanca een medaille kregen omdat zij dankzij hun originele ideeën de meeste punten hadden gehaald bij het chaosspel.  Mocht er trouwens een prijs te behalen zijn voor degene die zich tijdens het kamp steeds weer van haar beste kant laat zien, dan zou Romanca nog een medaille verdiend hebben. Overal doet zij enthousiast aan mee en ondertussen houdt ze goed in de gaten of iedereen het nog naar zijn zin heeft. 

Het potje bingo kon beginnen. Voor Tommy en Remo kreeg de avond echter wel een gespannen griezelaccent omdat zij een valse bingo hadden aangemeld. Gelukkig had dat tot gevolg dat de rest van de groep werd getrakteerd op de zoveelste uitvoering van de kabouterplopdans en het nummer 10.000 luchtballonnen van K3.

Zoals altijd zijn er bij bingo een heleboel mensen die niets winnen en een paar geluksvogels die meerdere prijzen winnen. Zo ging Fleur naar bed met drie gewonnen prijzen en Desteney nam er twee mee. 

Moe maar voldaan, gingen de kinderen rond 00.00 uur naar bed en sommige sliepen al toen hun hoofd het kussen raakte.

 

Klik hier voor de foto’s.